چرا اسم Anhang حرف تعریف der دارد؟

این اسم از قانون پسوند خاصی پیروی نمی‌کند — جنسیت آن بخشی از واژگان پایه‌ای است که همراه با کلمه یاد می‌گیرید.

جدول صرف اسم آلمانی Anhang

چگونگی تغییر در چهار حالت.

حالتمعرفهنکرهمنفی
Nominativder Anhangein Anhangkein Anhang
Akkusativden Anhangeinen Anhangkeinen Anhang
Dativdem Anhangeinem Anhangkeinem Anhang

مثال در متن

جملات واقعی با استفاده از Anhang در حالت‌های مختلف.

حالتمعرفهنکرهمنفی
Nominativ
Der neue Anhang ist hier.پیوست جدید اینجاست.
Ein neuer Anhang liegt dort.یک پیوست جدید آنجاست.
Hier ist kein neuer Anhang.اینجا هیچ پیوست جدیدی نیست.
Akkusativ
Ich sehe den neuen Anhang.پیوست جدید را می‌بینم.
Er braucht einen neuen Anhang.او به یک پیوست جدید نیاز دارد.
Sie hat keinen neuen Anhang.او هیچ پیوست جدیدی ندارد.
Dativ
Ich schreibe auf dem neuen Anhang.روی پیوست جدید می‌نویسم.
Er legt es in einem neuen Anhang.او آن را در یک پیوست جدید می‌گذارد.
Ich finde nichts in keinem neuen Anhang.در هیچ پیوست جدیدی چیزی پیدا نمی‌کنم.

دریافت اپلیکیشن

تمرین der Anhang در اپلیکیشن

تسلط بر der Anhang (و بیش از ۵۰۰۰ اسم دیگر) با کوییز، مرور هوشمند و نکات گرامری فوری.

  • بیش از ۵۰۰۰ اسم با ترجمه به ۱۱ زبان
  • کوییز بر اساس سطح، موضوع یا کلمات ضعیف شما
  • عکس گرفتن از هر متن آلمانی — استخراج فوری اسم‌ها
Der Artikel app — quiz screen Der Artikel app — grammar rule tooltip

سوالات متداول

هر آنچه درباره der، die، das و اپلیکیشن Der Artikel می‌خواهید بدانید.

آیا Anhang با der است یا die یا das؟

درست آن der Anhang است. در آلمانی، هر اسم یک جنسیت دستوری دارد و Anhang مذکر است. همیشه باید حرف تعریف را همراه با اسم یاد بگیرید.

جمع der Anhang چیست؟

صورت جمع der Anhang می‌شود die Anhänge. در آلمانی، صرف‌نظر از جنسیت مفرد، همه اسم‌ها در حالت جمع از حرف تعریف معرفه “die” استفاده می‌کنند.

der Anhang به فارسی چه می‌شود؟

کلمه آلمانی der Anhang به فارسی یعنی “پیوست”.

صرف der Anhang چگونه است؟

مانند تمام اسم‌های آلمانی، Anhang حرف تعریف خود را بر اساس حالت تغییر می‌دهد. در حالت مفرد، صورت‌ها عبارتند از:
  • Nominativ: der Anhang
  • Akkusativ: den Anhang
  • Dativ: dem Anhang

این تغییرات ضروری هستند زیرا آلمانی از حالت‌ها برای نشان دادن نقش اسم در جمله (مانند فاعل یا مفعول) استفاده می‌کند. دانستن این اشکال به شما امکان ساخت جملات درست را می‌دهد.